Thellim mbalë Skanderbegut  

Udhëheqja e kundërshtimit të popullit shqiptar kundër përparimin turk e pati Gjergji Kastriota Skanderbeg, kle ai edhe çë e drejtoi ardhjen e të ikurëvet ndë Itali. I lerë në Krujë më 1405 ka Gjoni, zot i Krujës, u rrit si peng i Sulltanit Murat II, sepse i jati kle i detyruartë ja jip të katërta bilt meshkul, pas çë buari betejën e Kazovjës. Paktet dojën se në vdekjen e Gjonit, më 1442, njeri ka të bilt kish tëtrashëgonij zotërimin e të jatit, por kështu nëng kle: Kruja kle e pushtuar ka Osmanët, e shoqja e Gjonit kle e mërguar, tre ka të bilt çë ishin në peng klenë të vrarë dhe vetëm Gjergji kle i mbajtur ka Sulltani për vlerën ushtarake dhe për indiferencën çë dukej se kish për Shqipërinë.

Sulltani ja dha shpejt një ushtri nën urdhrin e tij dhe pastaj i dha epitetin "Skanderbeg" (ka Iskander, Aleksander, dhe beg o bej, zot) për nderine Aleksandrit të Maqedonisë.

Më 28 të shëndreut 1443 Skanderbegu i tradhtoi Turqvet dhe u mblodh zot ndë Krujë. Më 1444 thërriti një kuvend në Lezh, ku u bë kryezot të Lidhjes së Lezhit, një besëlidhje politike dhe ushtarake ndër Zotrat e Shqipërisë, çë ka qëllimin të e çlirojë këtë ka sundimin osman. Fitoret e Skanderbegut, edhe komandant i ushtrisë, xëhen tek gjithë Perëndimi, Shqipëria duket një ledh për mbrojtjen e Europës dhe e Krishtërimit. Skanderbegu shtrëngon lidhje dhe merr ndihma ka Aragonat dhe, pjesërisht, ka Klisha. Por epërsia e ushtrisë osmane është e padiskutueshme dhe, vdekja e Skanderbegut (17 janar 1468) me gjasë për malarie, e shënon fatin e Shqipërisë: mosnjeri merr pushtetin e tij, kështu ndërsa Shqipëria klan vdekjen e heroit të saj, Turqit përgatiten për sulmin e fundit, më 1478 Kruja është e pushtuar.